இந்த கதையில் உண்மை இருக்கிறதா?

தமிழ் சினிமா பல ஆண்டுகளாக ஒரு முக்கியமான கேள்வியை தவிர்த்து வந்துள்ளது. அந்த கேள்வி தான் – இந்த கதையில் உண்மை இருக்கிறதா? ஒரு படம் பெரியதா, சிறியதா, hero யார், budget எவ்வளவு என்ற விவாதங்களுக்கு நடுவில், இந்த அடிப்படை கேள்வி பல நேரங்களில் பின்தள்ளப்பட்டது. ஆனால் இன்றைய சூழலில், அந்த கேள்வியை தவிர்க்க முடியாத கட்டத்திற்கு தமிழ் சினிமா வந்துள்ளது.

ஒரு கதை உண்மையானதாக இருப்பது என்றால், அது நிஜ சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. உண்மை என்பது emotion-ல் இருக்கிறது. கதாபாத்திரங்கள் பேசும் உரையாடல்கள் நம்மால் நம்ப முடிகிறதா, அவர்களின் முடிவுகள் இயல்பானவையா, அவர்கள் சந்திக்கும் பிரச்சனைகள் நிஜ வாழ்க்கையில் நடக்கக்கூடியவையா – இவை தான் உண்மையின் அளவுகோல்கள். இந்த உண்மை இல்லாமல், எவ்வளவு பெரிய scale இருந்தாலும், அந்த படம் பார்வையாளர்களை நீண்ட காலம் இணைத்துக் கொள்ள முடியாது.

ஒரு காலத்தில் தமிழ் சினிமா “cinematic liberty” என்ற பெயரில், logic-ஐ தள்ளி வைத்து ரசிப்பை முன்னிலைப்படுத்தியது. அது ஒரு காலகட்டத்திற்கு வேலை செய்தது. ஆனால் இன்றைய பார்வையாளர்கள் மாறிவிட்டனர். அவர்கள் சினிமாவை ரசிக்கிறார்கள்; அதே நேரத்தில் கேள்வியும் கேட்கிறார்கள். “இது நிஜ வாழ்க்கையில் நடக்குமா?”, “இந்த character இப்படிச் செய்வாரா?” என்ற கேள்விகள் இப்போது theater-ஐத் தாண்டி, social media வரை எதிரொலிக்கின்றன.

உண்மை இல்லாத கதைகள் பெரும்பாலும் repetition-ல் சிக்கிக்கொள்கின்றன. ஒரே மாதிரியான conflict, ஒரே மாதிரியான resolution, ஒரே மாதிரியான emotional beats – இதனால் பார்வையாளர்கள் கதையை முன்கூட்டியே கணிக்க முடிகிறது. ஆனால் உண்மை உள்ள கதைகள் அப்படியில்லை. அவை comfort zone-க்கு வெளியே கொண்டு செல்கின்றன. சில நேரங்களில் அவை சிரமமான உணர்வுகளை உருவாக்கும். ஆனால் அந்த சிரமம் தான் கதையின் வலிமை.

இன்றைய OTT காலகட்டத்தில், இந்த உண்மை மேலும் முக்கியமாகியுள்ளது. ஒரு படம் தொடங்கி பத்து நிமிடங்களில் பார்வையாளரை பிடிக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் அடுத்த content-க்கு நகர்ந்து விடுகிறார்கள். இங்கு star power பெரிய அளவில் வேலை செய்யாது. வேலை செய்வது ஒன்று தான் – நம்பகத்தன்மை. அந்த நம்பகத்தன்மை, கதையின் உண்மையிலிருந்து தான் வருகிறது.

“இந்த கதையில் உண்மை இருக்கிறதா?” என்ற கேள்வி creators-க்கு uncomfortable ஆக இருக்கலாம். ஏனெனில் அது அவர்களின் வசதியான formula-களை கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. ஆனால் அதே நேரத்தில், அந்த கேள்வி தான் தமிழ் சினிமாவை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்லும் திறவுகோல். உண்மையை தழுவும் சினிமா, உடனடி hype-ஐ இழக்கலாம். ஆனால் அது காலத்தை வெல்லும்.

இந்த கேள்வி சினிமாவுக்கானது மட்டும் அல்ல. அது பார்வையாளர்களுக்குமானது. நாம் எந்த கதைகளை ஆதரிக்கிறோம், எதை கைதட்டுகிறோம், எதை மௌனமாக நிராகரிக்கிறோம் – அதுவே சினிமாவின் திசையை தீர்மானிக்கிறது. இன்று இந்த கேள்வியை நாம் அதிகமாக கேட்கத் தொடங்கினால், நாளைய தமிழ் சினிமா இயல்பாகவே உண்மைக்கு நெருக்கமாக மாறும்.

ஒரு கதை உண்மையானதாக இருந்தால், அது எல்லா தலைமுறைகளையும் கடந்து பேசப்படும். அதற்காக தான், இன்று இந்த கேள்வி மிக முக்கியமானதாக மாறியுள்ளது – இந்த கதையில் உண்மை இருக்கிறதா?