அத்தியாயம் 2: பின்பக்க வாசலின் நிழல்
அத்தியாயம் 1-ல் அவள் தயங்கிய அந்த நொடியில் தான், இந்த இரவு உண்மையாக ஆரம்பித்தது.
பின்பக்க வாசலின் முன் சுதா நின்றிருந்த அந்த நொடி, அவளுடைய இதயத் துடிப்பு அவளுக்கே தெளிவாகக் கேட்கும் அளவுக்கு அமைதி கனத்திருந்தது; வீட்டுக்குள் இருந்த மங்கலான வெளிச்சமும் வெளியே இருந்த இருளும் ஒன்றுக்குள் ஒன்று கலந்தபடி ஒரு விசித்திரமான சூழலை உருவாக்கியிருந்தன. காற்றில் ஒரு ஈரமான குளிர்ச்சி இருந்தது, அந்தக் குளிரை விட அவளுடைய உள்ளத்தில் ஏற்பட்ட பதட்டம் அதிகமாக இருந்தது. அவள் கையில் இருந்த துருப்பிடித்த சாவி, சாதாரண இரும்புப் பொருளாக இல்லாமல், அவளுடைய வாழ்க்கையின் அடுத்த முடிவை தீர்மானிக்கப் போகும் ஒரு சின்னமாகவே உணரப்பட்டது. வாசல் கதவை மெதுவாகத் திறந்தபோது, வெளியில் நிழலும் வெளிச்சமும் கலந்த ஒரு உருவம் நின்றிருந்தது; அதன் முகம் முழுவதுமாகத் தெரியவில்லை, ஆனால் அதன் கண்கள் மட்டும் நேராக அவளைத் துளைத்து பார்த்தன, அந்த பார்வையில் பயமும் இல்லை, கருணையும் இல்லை. “பயப்படாதே” என்று அந்த உருவம் சொன்ன குரல் சுதாவின் உடலுக்குள் ஒரு அதிர்வை ஏற்படுத்தியது, ஏனெனில் அது அவளுடைய குரலே, ஆனால் அனுபவமும் சோர்வும் கலந்த வேறொரு சுதாவின் குரல் போல இருந்தது. அவள் எதிரே நின்றது அவளே என்பதை உணர்ந்த அந்த நொடியில், இது கனவா, மனச்சோர்வின் விளைவா, அல்லது உண்மையிலேயே எதிர்காலம் மனித உருவம் எடுத்து வந்ததா என்ற குழப்பம் அவளுடைய மனதை ஆட்கொண்டது. “நான் உன்னுடைய எதிர்காலம்,” என்று அந்த மற்ற சுதா சொன்னபோது, இந்த தமிழ் மர்ம த்ரில்லர் கதையின் உண்மை இன்னும் ஆழமாக இறங்கத் தொடங்கியது. அவள் கண்களில் தெரிந்த கடினமும் சோர்வும், அந்த எதிர்காலம் எளிதானது அல்ல என்பதைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தது. அந்த உருவம் சுதாவின் கையில் இருந்த சாவியை நோக்கி பார்த்து, அது ஒரு அலமாரியை மட்டும் திறக்காது, அவள் மறக்க முயன்ற ஒரு உண்மையையே திறக்கப் போகிறது என்று சொன்னபோது, சுதாவின் கடந்த கால நினைவுகள் ஒன்று ஒன்றாக அவள் மனதில் எழுந்தன. அதே நேரத்தில், வீட்டுக்குள் இருந்து முன்பு மெமரி சிப்பில் கேட்ட அதே சத்தம் மீண்டும் கேட்டது; ஏதோ ஒன்று தரையில் விழுந்தது போல இருந்தது, அந்த நொடி அவளுடைய வீடு இனி பாதுகாப்பான இடம் அல்ல என்ற உணர்வை உறுதிப்படுத்தியது. சுதாவின் மனதில் இரண்டு குரல்கள் மோதின—ஒன்று உண்மையிலிருந்து ஓடச் சொன்னது, மற்றொன்று அந்த உண்மையை எதிர்கொள்ள வேண்டுமென்று அழுத்தியது. எதிரே நிற்கும் எதிர்காலமும், பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் கடந்த காலமும் இடையில் சிக்கியவளாய், அவள் அந்தச் சாவியை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்தாள்; அது அவளுடைய வாழ்க்கையில் ஒருமுறை எடுத்த ஒரு முடிவு இன்று அவளை இங்கே கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருக்குமோ என்ற சந்தேகம் அவளுக்குள் எழுந்தது. இந்த இரவு முடிந்தபின், அவள் பழைய சுதாவாக இருக்க முடியாது என்பதை அவளுடைய உள்ளுணர்வு தெளிவாகச் சொன்னது; அந்தச் சாவி திறக்கப்போகும் கதவு ஒரு ஆரம்பமா அல்லது ஒரு முடிவா என்பதை அவள் இன்னும் அறியவில்லை, ஆனால் பயத்தையும் மீறி, இந்த தமிழ் psychological thriller கதையின் அடுத்த கட்டத்திற்குள் அவள் மெதுவாகவும் உறுதியோடும் அடியெடுத்து வைத்தாள்.
அத்தியாயம் 3-க்கு போகலாமா?
0 Comments